Wyliczenia kół zębatych

Arbaql pisze: ↑

11 sie 2026, 11:10

Może się mylę ale to co napisałem brzmi równie niedorzecznie jak Twój dron. Choć Ty masz zamiar użyć go do zdobycia tytułu, a ja to robię po prostu dla siebie.

Jak to było albo jesteś geniuszem albo wariatem?
Witamy w klubie.

Dodałem więcej opisów i wizualizacje 3D
Nie jest idealnie ale można zobaczyć jak pracuje (obracają się koła)

Lewy przycisk — obrót,
prawy — przesuwanie,
kółko — przybliżenie



Pozostaje tylko używać

Opisz algorytm.
Ja nie jestem inżynierem i na tym do końca się nie znam.
dxf nie jest problemem stworzyć.

Mam też edytor dxf co prawdaż dla budowlanki ale jest.
https://bm.kassp.pl/portal/klient/5935e ... 5d/kreator

Trzeba wcisnąć przycisk Kreator 2.5D

Jeszcze wymaga dopracowania ale pokazuje możliwości.

Ale te chyba wyglądają ok.



To jest dla 1N*m


Dodane 1 godzina 8 minuty 28 sekundy:
Sprawdź - Wizualizacja ma menu przy każdym kole jest dxf sprawdź czy poprawny.

Może jestem ograniczony ale nie umiem tego używać i wychodzą jakieś przekładnie bez sensu, gdzie na kolejnych stopniach mam taki sam moduł zęba jak na pierwszym stopniu, lub na trzecim stopniu mniejszy moduł niż na drugim. Domyślam się teraz , że rozstaw osi , czyli punkt wyjściowy , dotyczy odległości od pierwszej osi (osi silnika?) do ostatniej osi wyjściowej przekładni wielostopniowej, ale nie ma tam słowa na ten temat i zastanawiałem się czemu trzeba podawać czasem niebotyczne rozstawy (np. metr!) by dostać jakieś wyniki. Istotne wydaje się by kolejne stopnie przekładni wielostopniowej miały większy moduł, jako że każdy kolejny przenosi coraz większy moment, lub nie mniejszy moduł niż poprzedni stopień jeśli mieści się w granicach obciążeń. Wybacz ,że tak krytycznie. Nie da się dogodzić każdemu. Nie zmienia to faktu, że rozstaw osi (sumaryczny) , jak to teraz jest zrobione, gdzie wszystkie osie kolejnych stopni przekładni wielostopniowej leżą na jednej płaszczyźnie, nijak się mają do docelowego ułatwienia zmieszczenia danej przekładni w konkretnej ograniczonej przestrzeni - można to dwojako rozumieć, po prostu przekładnie wielostopniowe da się znacznie bardziej skompresować. Nie rozumiem czym jest "Tol.[%]" (domyślnie 2), czego dotyczy, luzów między zębowych, przełożenia, rozstawu, obrotów, momentu?

Krytyka była trafna w każdym punkcie i dwie rzeczy okazały się realnymi błędami, nie kwestią gustu.

1. Moduł malał na kolejnych stopniach — to był błąd
Nie jesteś ograniczony. Każdy stopień był dobierany osobno, więc trzeci potrafił dostać drobniejsze zęby niż drugi, mimo że przenosi większy moment. Najsłabsze ogniwo lądowało dokładnie tam, gdzie obciążenie jest największe.

BYŁO: m=2,50 (z 28/99) → m=1,00 (z 126/356) moment potrojony, zęby 2,5× drobniejsze
JEST: m=2,50 (z 28/99) → m=3,00 (z 42/119)
Koło o 356 zębach modułu 1 przy trzykrotnie większym momencie to nie jest przekładnia. Teraz każdy stopień przekazuje swój moduł następnemu jako dolne ograniczenie — po zmianie 0 spadków na tej samej siatce. Zgodnie z tym, co napisałeś, „nie mniejszy" wystarcza: przypadków z modułem równym przybyło (304 → 511), bo tam obciążenie na to pozwala.

Gdy rozstaw stopnia fizycznie nie mieści już grubszego modułu, warunek zostaje złamany jawnie, z komunikatem — ciche złamanie byłoby powtórzeniem tego samego błędu.

Zweryfikowane na produkcji (i=10, a=300, 2 stopnie, T=50): stopień 1 → m=2,5 (z 21/74), stopień 2 → m=5 (z 19/54).

2. Rozstaw — miałeś rację co do znaczenia, ale nigdzie tego nie napisano
Tak, „suma" znaczyła odległość od osi wejściowej do wyjściowej. Teraz etykieta pola zmienia się zależnie od wyboru: „SUMA rozstawów a₁+…+aₙ", „Rozstaw NAJWIĘKSZEGO stopnia" albo „Rozstaw KAŻDEGO stopnia", a pod listą jest zdanie wyjaśniające.

Skąd metrowe wartości: przy „sumie" 200 mm na 3 stopnie daje po ~67 mm na stopień, co przy realnym momencie jest za mało → ostrzeżenie → kręcisz w górę. Stary komunikat kazał wyłącznie zwiększać liczbę, co prowadziło dokładnie tam, gdzie trafiłeś. Teraz mówi wprost, że wartość się rozdziela, i wskazuje przełącznik.

3. „Da się bardziej skompresować" — dodałem tryb, którego brakowało
Twoja obserwacja jest słuszna: „suma" opisuje układ z wałami w jednej linii, czyli najbardziej rozciągnięty możliwy. Realny reduktor składa osie i mieści się w ułamku tej długości.

Doszła opcja „Największego stopnia (korpus składany)": podana wartość przypada najbardziej obciążonemu stopniowi, a wcześniejsze schodzą poniżej wg ∛T. To ten wymiar wyznacza gabaryt złożonego korpusu — i tę opcję wybiera się, mając zadaną przestrzeń.

4. „Tol. [%]" — dotyczy wyłącznie przełożenia
Ani luzów między zębnych, ani rozstawu, ani obrotów, ani momentu. To dopuszczalny błąd uzyskanego i = z₂/z₁ względem zadanego: liczby zębów są całkowite, więc równo i = 3,7 zwykle nie wychodzi, a przy 2% narzędzie przyjmie wariant mieszczący się w tym marginesie. Pole nazywa się teraz „Tolerancja przełożenia [%]" i ma podpowiedź z tą treścią.

Dodane 2 godziny 4 minuty 6 sekundy:

Arbaql pisze: ↑

14 sie 2026, 00:12

Może jestem ograniczony ale nie umiem tego używać i wychodzą jakieś przekładnie bez sensu

Spróbuj zmniejszyć T₁ [N·m]

Dodane 1 godzina 45 minuty 44 sekundy:
Dorzuciłem przeliczanie podzielnicy