Ale to wtedy raczej nie chodzi o słaby styk tylko w ogóle jego brak. Jednak w warsztacie to miedziane elementy dość szybko pokrywają się tlenkami, stal podobnie. Ja to szlifuję to miejsce co chcę złapać masą, podobnie jak w miejscach spawów. No ale i z czasem pewnie będzie trzeba przeszlifować same wtyki przewodów.

IMPULS3 pisze: ↑

23 lis 2019, 19:18

Może ona być wykorzystana w przypadku metody MIG dlatego ze w dawniejszych migomatach były duże dławiki które miały odczepy dobierane do potrzeb czy miał być większy łuk i "rozlanie" spoiny czy tak jak w przypadku cienkich blach mniejszy.

IMPULS3 pisze: ↑

23 lis 2019, 19:18

Nie muszę sie mądrzyć bo składałem migomaty/spawarki zanim istniało to forum, (mam je do dziś) i takie niusy i internetowi geniusze jak Ty mnie nie przekonują bo ja tę drogę przechodziłem w praktyce a nie z oglądania filmików. Wiec jest pewna różnica.

To jednak może warto się nie mądrzyć co było w czasach gdy energoelektronika nie istniała w spawarkach. Bo to jednak jest zupełnie co innego. Zresztą spawarkę naprawić to i teraz nie problem, ponieważ wystarczy wymienić jakiś element a nie ją projektować.
No i nie świruj mi tu z tym filmikiem. Ja taką spawarkę mam i dobrze wiem że przy pokrętle napięcia jest napisane że to tylko do MIG. A my omawiamy tutaj wszystkie tryby spawania, więc i różne możliwości.

Magnum MIG 190 II
Jak się douczysz to będziesz mnie mógł krytykować. Dla Twojej wiadomości ponieważ widzę że się lubisz mądrzyć, taka spawarka nie jest ani źródłem prądowym ani napięciowym.

Kabel zasilający to przenosi moc na napięciu przemiennym 230V więc tam ta średnica kabla spokojnie wystarcza dla np 25A.

A na kablach zawsze masz spadek, mniejszy bądź większy. Bo chyba trochę zakręciłem. Ale skoro ustawiasz tylko prąd to on zawsze powinien się zgadzać. Chyba że te kable co Ci dali to dobrali żeby było tanio i realnie nie są w stanie przy maksymalnym dopuszczalnym napięciu przewodzić takich prądów.
Ale z mojego doświadczenia to spadek na odpowiednich kablach jest minimalny na takiej odległości. Bardziej chodzi o styki. Na studiach robiliśmy takie badania jak wpływa styk na rezystancję całego obwodu. Te wartości które tam występowały były szokujące. Dopiero po wypolerowaniu płaskich styków papierem ściernym (duża powierzchnia styku idealnie płaskich powierzchni i usunięcie tlenków miedzi) rezystancja zmalała drastycznie. Więc bardziej warto zadbać o gniazda przewodów. U mnie od głównej szyny w rozdzielni dałem osobny przewód 2,5mm^2 tylko do jednego(podwójnego) gniazdka. Bez żadnych rozgałęzień w puszkach i przecięć kabla. Spawarka 160A spawa jak wściekła. Choć co prawda te moje przewody do spawania są dość grube, dlatego też poleciałem na bogato. Ale nie byłbym pewny czy mają ponad 16mm^2 przekroju.

Niezupełnie masz tam spadek napięcia. On zależy zawsze od płynącego prądu. To się tylko wydaje że napięcie decyduje ponieważ w gniazdku lub baterii masz jego limit. Ale jeśli wchodzisz w jakiekolwiek jego regulacje to należy to rozpatrywać już inaczej. Zasilacz którym jest spawarka ma pokrętło prądowe i napięciowe. I jedna z tych wartości musi być nadrzędna żeby równania matematyczne się zgadzały. Jeśli regulujesz prąd to to napięcie będzie traktowane mniej rygorystycznie, natomiast przy regulacji napięcia to prąd będzie siadał. To ma pewnie znaczenie przy korzystaniu z MMA i MIG.
Jeśli masz tylko pokrętło prądowe do napięcie zostanie podbite do jakiegoś limitu bezpieczeństwa np 60V. Więc problem będzie występował tylko przy maksymalnych nastawach gdzie rezystancja kabli uniemożliwi uzyskanie odpowiednio wysokiego napięcia a co za tym idzie i prądu.
Większym problemem jest raczej to że te kable przy ciągłym spawaniu ostro się grzeją głównie od łuku z którym mają termiczny kontakt (w końcu kawał miedzi). A jak Ci się źle spawa to jest raczej wina spawarki, realne 100A to stapia ze sobą 5mm płaskowniki...