Zawsze dobrze poznać czyjeś doświadczenia, z pewnością się przyda..
Kiedyś z ciekawości myślałem sprawdzić taką możliwość, ale jako, że mam palnik (butan-tlen) pod ręką, to jakoś nigdy do tego nie doszło, dlatego dziękuje Ci za to info - już nie muszę...

spróbowałem polutować płytkę widiową do stali tig-iem, o dziwo operacja zakończyła się pełnym powodzeniem.

Powodzenie tego eksperymentu było możliwe (jak mniemam) ponieważ spiek węglikowy to ziarna węglika zlepione osnową metalową. Więc to moim zdaniem ta osnowa połączyła się z lutem, a same ziarna węglikowe się nie topiły.
Sam węglik jest raczej słabo albo wcale zwilżalny nawet w temperaturze plazmy, która jest tak wysoka, że działając bezpośrednio na mosiądz powodowałaby szybkie odparowanie stopu. Dlatego przy grzaniu pośrednim na płytkę się udało.
Natomiast gdybyś skierował łuk na metal to byś go topił mieszając z wrzącym mosiądzem. Ale najprawdopodobniej taki stop stalowo-mosiężny nie zwilżyłby płytki (a raczej stalowo-miedziany - bo cynk prędzej by się wypalił abo raczej wyparował, bo osłona argonowa nie dopuściłaby raczej do utlenienia)...

Wszyscy zawsze lutowaliście płytki węglikowe?
Nikt nie próbował kleić?

Zależy do czego taka płytka miałaby służyć. Jeśli pracować na zimno, np jako skrobak, rozwiertak, czy tym podobne, to mogło by się udać. Ale np w nożu tokarskim, frezie, gdzie zwłaszcza w obróbce szybkościowej na sucho występują bardzo wysokie temperatury (i siły), to raczej mało prawdopodobne. Może i gdzieś w jakimś laboratorium stworzono klej który sprostałby takiemu zadaniu, bo nauka idzie naprzód, ale jeśli już, to ze względu na koszt używa się go do zadań specjalnych. Inaczej klejenie byłoby w powszechnym użyciu...

pabloid pisze:ale to tylko nóż na szybko zrobiony i swoje zrobił

I to najważniejsze...

Bardzo ładnie to kolega zlutował. To podobna metoda do lutowania na siatce (zamiast blaszki)


Przy odpowiednim dobraniu rozmiarów(grubości) siatki posypanej topnikiem wystarczyło tylko całość podgrzać jednocześnie lekko dociskając położoną na niej płytkę, by lutu praktycznie nie było widać.
Ale uwaga, za dużo lutowia - źle, bo płytka "siada" (aż wreszcie pęka) podczas skrawania mając mniejsze oparcie w bardziej od trzonka miękkim podłożu.
Za mało lutowia spajającego płytkę i trzonek - to też niedobrze. Jako że podczas skrawania stanowi ono bufor i dylatację dla różnych rozszerzalności cieplnych gorącej płytki i o wiele zimniejszego od niej trzonka.

kamar pisze:W gliwickim Instytucie Spawalnictwa robią pastę ze spoiwem ale tylko na zamówienie i dwa tygodnie

Wymieszać topnik z proszkiem mosiężnym/miedzianym/srebrnym, i będzie podobnie..

http://armack.pl/katalog/instalacje-grz ... o/?dm=full
Ale także starą metodą na mosiężny drut i tani boraks bez problemu polutujesz, nawet jak nie masz za dużego doświadczenia,
Pamiętać tylko trzeba o tym że obie lutowane części muszą być rozgrzane do właściwej temperatury, której nie uzyskasz typowym palnikiem na butan (nawet "Turbo" http://www.technika.krakow.pl/index.php ... bo-gt-2000 ma z tym problemy), zwłaszcza większe detale (pojemność cieplna).
Najlepiej użyć palnika butan-tlen, lub acetylen-tlen.
Nawet taki mały palniczek na patrony daje radę nawet dość dużym elementom (sprawdzone)
http://allegro.pl/zestaw-do-lutowania-t ... czy-121410
http://archiwum.allegro.pl/oferta/zesta ... 01575.html
Niektóre zestawy zawierają też mikropalniki (wraz z adapterem) dobrze radzące sobie z lutowaniem/spawaniem bardzo drobnych detali (płomień najcieńszego ma ok 1mm długości )
https://www.cnc.info.pl/topics92/lut-tw ... 994,20.htm