Ile głów, tyle sposobów na rozwiązanie problemu, a autor tematu musi wyciągnąć wnioski i działać .

Rozumiem kolegę i sumie dobrze kolega prawi. Ja sam nie zajmuje się projektowaniem 'mechaniki '- podałem tylko przykład, który gdzieś widziałem. Projekt napędu ( dobór silnika i sposobu jego mocowania) jest to wbrew pozorom złożony proces. Na pewno wszystko zależy od konstrukcji maszyny. Jak to zwykle bywa,wybrany sposób napędu będzie kwestią kompromisu łatwości montażu, a nazwijmy odpornością na różnego typu sytuacje awaryjne .

Mach 3 ma taką opcję. Jeżeli chodzi o podłączenie to np. silnik z jednej strony montujemy bezpośrednio np na śrubie, jednocześnie dajemy koło zębate i paskiem przechodzimy na drugą dronę, gdzie na śrubie mamy drugie koło.


Jeżeli chodzi o gubienie kroków podczas pracy, to ten argument zawsze mnie irytuje - oznacza to jedynie, że silnik został źle dobrany do aplikacji, czyli jednym słowem jest za słaby. Musi on być tak dobrany ( lub tak prędkości pracy ustawione ), aby nigdy moment oporowy nie przewyższył momentu silnika.

Chodzi o to, że program wysyła te same sygnały na dwa kanały, ale dodatkowo możemy bazować oba silniki 'niezależnie', czyli kasujemy ewentualne koszenie bramy.

Wiem, że z powodzeniem stosowane są dwa silniki - a najlepiej, gdy mamy funkcję osi podrzędnych.

Najlepiej dwa silniki i sterowniki, a następnie wykorzystać funkcję osi podrzędnych ( o ile używany program to oferuje ). Łączenie dwóch silników pod jeden sterownik odradzam - robiłem kiedyś próby i rezultaty były dalekie od zadowalających - niby silniki ładnie się kręcą, ale gdy tylko przyhamujemy jeden delikatnie, to drugi zaczyna drżeć i skakać.