Tak, DXF w Imosie/Imawopie (zakładam, że chodzi o środowisko IMAWOP/IMA WOP od IMA Schelling) da się importować i potem przypisywać obróbki, ale kluczowe jest to, jak ten plik jest przygotowany. DXF działa tam raczej jako geometria 2D, czyli dostajesz kontur i ewentualne warstwy, a nie "gotową technologię", więc przypisanie narzędzi i operacji robi się już po stronie programu CAM.

W praktyce wygląda to tak, że po imporcie DXF musisz najpierw poprawnie zmapować warstwy albo elementy geometrii na operacje technologiczne, czyli np. wiercenia, frezowanie, cięcie. Jeśli DXF jest "czysty" (czyli bez śmieciowych warstw i z sensowną strukturą), to system pozwala to dość sprawnie powiązać z biblioteką narzędzi.

Jeśli chodzi o SRC, to to nie jest format "konwertowany z DXF", tylko raczej plik wynikowy programu dla konkretnej maszyny/sterowania. W skrócie DXF jest wejściem projektowym, a SRC to już wygenerowany program obróbczy po post-processingu. Nie zapisujesz DXF jako SRC bezpośrednio, tylko w Imawopie generujesz SRC z projektu po przypisaniu technologii i przejściu przez postprocesor.

Jeżeli dopiero zaczynasz, to najczęstszy problem to właśnie brak przypisanych reguł: użytkownik importuje DXF i oczekuje, że maszyna "sama wie co robić", a trzeba jeszcze zbudować logikę obróbki (narzędzia, operacje, kolejność, strony obróbki).