Akurat fajnie było by się tego dowiedzieć... na czyichś błędach

Na poważnie zastanawiam się czy przypadki tak często opisywanych śmierci układów to warianty za bezpiecznikiem czy podpięte bezpośrednio...

Dokładnie o płytkę z TB mi chodziło.

Zewnętrzny bezpiecznik jest jak najbardziej wygodny, z kolei umieszczenie go na płytce zapewnia, że na 100% będzie założony.

Ciekawe czy ilość "zgonów" układów TB była by niższa gdyby zawsze działały z bezpiecznikami w obwodzie, czy też i tak by się paliły...

W obwód zasilania logiki można by wczepić kondensator aby podtrzymywać logikę po odłączeniu zasilania (nie musi być to długi czas).

Dodatkowo oczywiście dioda, aby ładunek z kondensatora nie poszedł w sterowanie przekaźnikiem załączającym główny obwód zasilania.

W efekcie przy załączeniu najpierw zastartuje logika, później napęd (zgodnie z planem podanym wcześniej), a przy odłączeniu/zaniku napięcia najpierw zaniknie napęd, a logika wygaśnie chwilę później po rozładowaniu kondensatora.

Taka jedna wątpliwość w między czasie powstała... w sterowniku nie zabrakło przypadkiem łapek pod bezpiecznik lub nawet dwa?

Pomysł z natury szalony... ale na szybko i łatwy w realizacji...

Dołożyć w sterowniku przekaźnik (ew. mosfet) załączający zasilanie na sterownik po podaniu zasilania logiki.

Przekładka z laminatu pomiędzy kartkami też była... :/

Dwa rogi są trafione idealnie, trzeci ma minimalna odchyłkę (dalej w ramach przelotki) a czwarty poszedł o ćwiartkę mm... niby tragedii nie ma... da się przewiercić i polutować aby działało.

Już któryś raz z rzędu obserwuję taki sam numer... zastanawiam się czy drukarka nie robi mi jakiegoś psikusa.

Poorchava - z doświadczenia z innych płytek (chociaż tutaj ciężko będzie to zmieścić ) przelotka 50mil z otworem 30/25mil jest w pełni wykonalna domowymi metodami.

Głównym problemem jest nawiercenie aby nie uszkodzić pól lutowniczych

Te maleństwa z projektu jak widać na fotkach pomimo niedbalstwa przy trawieniu i tak wyszły... ale przy próbie wiercenia pewnie je bym uszkodził

Rozmiar wewnętrzny na oko wydaje się być ok, tylko grubszy pierścień na około by się przydał.

EDIT:
Gotowe wyjdą nie wiele drożej niż materiały niezbędne do wykonania płytki...

Gorzej jeśli robi się jednostkowo i właściwie ciągle prototypy które trafiają do ograniczonej eksploatacji próbnej...

Zupełnie nie wiem dlaczego również unikam dwustronnych jak ognia... i mam pliczek cieniutkich laminatów...

Podobno w radyjku z Torunia mówili, że internet to ZŁO... coś w tym jest... miałem dziś zrobić kilka rzeczy... a tu proszę... napisał ktoś, że się nie da zrobić w domu... i już... po wieczorze

Ze względu na ogólny brak czasu wolnego...

Postanowiłem sprawdzić wykonalność płytki domowymi sposobami... oraz metodę octową odklejania papieru

Widząc, że delikatnie rozjechały się strony już nie wykonywałem cynowania, ani docinania płytki... zresztą i tak nie mam pod ręką żadnego TB6560, a kawałek laminatu się walał na biurku

Zdjęć nie pomniejszam... jakoś może nie najlepsza bo robione telefonem... i tak.. wiem... trawienie było zbyt szybkie...




Wnioski:
1. Ocet do odklejania papieru sprawdza się wyśmienicie! (podziękowania za podpowiedź gdzie ten złośliwy guzik "pomógł" gdy jest potrzebny... no trudno... nie mój wątek więc nie ma );
2. Do domowej produkcji bardzo wskazane było by dodanie do PDF'a znaczników ułatwiających ustawienie warstw do termo transferu (niestety w jednym rogu złapałem rozjazd o 1/4mm)
3. Do domowej produkcji (ze względu na problemy z dwustronnością...) zdecydowanie większe przelotki - nie powinno być większych problemów z tym, nawet przy zachowaniu rozmiaru płytki;
4. Nawet testową płytkę trawić cierpliwie a nie w pośpiechu...

Widzę dwie trudności...

Jedną rzeczywistą - rozmiar przelotek... na domową metodę przydały by się większe...

Drugą... urojoną... dużo otworków do wiercenia...

Idąc powyżej zamieszczonym schematem dodał bym chociażby jakiś malutki kondensator w celu spowolnienia komparatora...

I przede wszystkim... diody w mostku... tak jak jest długo nie pożyje... szpilki przebiją diody w MOSFETach niemalże natychmiast.

Przy sterowaniu impulsowym silnik zasilany z 12V bez trudu generuje na uzwojeniu szpilki ponad 200V.

Jedni napiszą "a nie mówiłem"... Inni się z tego bardzo ucieszą... bo ich to rozbawi.

Poorchava - problemem dla Ciebie nie jest wydajność prądowa źródła zasilania, a wydajność prądowa wyjścia w mikrokontrolerze.

Nie chcę odbierać ci radości z wymyślenia rozwiązania... jesteś w stanie uzyskać względnie duży prąd, sterując z małego prądu, za pomocą dwóch (no... właściwie to czterech) bardzo tanich elementów...

Lista krótka i treściwa... spodziewałem się czegoś co uzasadni super wypas sterowniki... dostałem funkcje w rodzaju "włącza napięcie"...
- mikrokrok:
podstawowa funkcja... mowa o interpolacji liniowej, kołowej czy po krzywej?

- "gaszenie" prądu (tryby slow, fast i mixed decay):
również nic szczególnego... wystarczy przeskalować sterowanie PWM.

- duża częstotliwość wejściowa:
Obsługa wejścia ena/step/dir z szybkością 10MHz wystarczy? Czy niewystarczająco szybciej od LPT?

- duże prądy pracy:
duże to ile? dla wielu osób 5A to już koszmarnie dużo (żaden problem aby tyle uzyskać)... dla innych 20A to mało...

- zabezpieczenia mostka
zabezpieczenie przed czym? zwarciem wyjść? przy ograniczniku prądowym wychodzi samoistnie...
Jeśli programujesz logikę to nie ma sensu specjalnie się zabezpieczać przed błędem w oprogramowaniu w postaci góra i dół załączony... wystarczy go nie zrobić.

I nie demonizujmy kosztu mikro-kontrolerów... 72MHz ARM kosztuje "szalone" 20 złotych.