Adam Fx pisze: oooo kolego niewątpliwie jesteś spawaczem wymiataczem

Pewnie Cię zaskoczę, ale jestem w pełni tego słowa znaczeniu spawaczem amatorem
Dlatego właśnie stosuję te wszystkie tigowe bajery Żeby jakoś uzupełnić braki w manualnych umiejętnościach
Prawdziwym wymiataczem jest niewątpliwie kolega vv3k70r
Przynajmniej ja z wielką uwagą czytam jego posty

Ale skoro tak miło skomplementowałeś moje wypociny, to "uraczę" Cię jeszcze garstką uwag
Co do tego impuls tiga, to zdaje się, że pominąłem pewien ważny etap Mianowicie samo
zapalenie łuku...
Wiemy już, że korzystne jest rozpoczynanie spawania od małej wartości prądu, która
powinna płynnie narastać do wartości nastawy prądu spawania...
Znaczy trzeba zapalić łuk przy małym prądzie, co wcale nie jest takie łatwe
Oczywiście możemy powiedzieć, że sprawę doskonale rozwiązuje tzw "jonizator", czyli
generator impulsów wysokiego napięcia o polaryzacji zgodnej z polaryzacją prądu spawania...
Który doprowadzi do przeskoku iskry między elektrodą nietopliwą a materiałem spawanym,
a to z kolei doprowadzi do zainicjowania łuku
Prawda, że proste ? ...Nieprawda
Jeżeli w poprzednim poście przekonałem Cię, że sam fakt zastosowania impulsatora
w spawarce tig nie dowodzi jeszcze, że spawarka stanie się przez to bardziej użyteczna...
To tutaj jest dokładnie tak samo
Zastanówmy się przy jakiej minimalnej wartości prądu możemy zapalić łuk używając jonizatora...
Oto po długim procesie "tentegowania w głowie" Dochodzimy do wniosku, że...
Napięcie potrzebne do zapalenia łuku z jonizatorem ( a co za tym idzie minimalny prąd
przy jakim możemy zapalić łuk ) jest odwrotnie proporcjonalne do energii pojedynczego impulsu jonizatora
Znaczy się, im większa energia ( napięcie lub czas trwania ) pojedynczego impulsu, tym
mniejsza wartość minimalnego prądu przy jakim możemy zapalić łuk
Oczywiście wykonanie jonizatora, który będzie wytwarzał impulsy o dużej energii...
A konkretniej wszystkie kolejno generowane impulsy będą miały jednakową i dużą energię..
Jest o wiele droższe od wykonania jonizatora, który dawał będzie impulsy o małej energii,
jednak doskonale widoczne gołym okiem spawacza
Dodatkowo wykorzystamy tutaj dwa zjawiska...
Pierwsze to to, że wyładowanie w otoczeniu argonu będzie miało większą długość, niż
wyładowanie przy tym samym napięciu w powietrzu
Drugie polega na tym, że łatwiej zapalić łuk z jonizatorem nad rozgrzanym materiałem,
niż nad zimnym...
Dodatkowo ustawmy minimalny prąd źródła prądu spawania na wartość 30 A ( jak w dedrze ) I mamy cacko jak ta lala
Inwerterowy Tig z jonizatorem HF
Wprawdzie z nieprzyzwoicie wysokim minimalnym prądem spawania. I trochę trudno zapalić łuk nad zimnym materiałem... Ale za to niedrogi
No i co najważniejsze...Bez niespodzianek
Wiesz zapewne, że jonizator zwykle automatycznie wyłącza się po zapaleniu łuku...
I oczywiście automatycznie załącza, kiedy łuk z jakiejś przyczyny zostanie przerwany,
przed ukończeniem spawania ( przed wyłączeniem przyciskiem na uchwycie )...
Jeśli przez nieuwagę zbyt daleko oderwiesz elektordę, a w drugiej ręce trzymasz akurat drut, który podajesz do spoiny...
To może nastąpić przeskok iskry nie do materiału, ale do trzymanego w dłoni drutu...
W przypadku chińskiego tiga, poczujesz co najwyżej lekkie szczypanie w paluchy
A jeśli ręka trzymająca drut uzbrojona będzie w rękawicę, to nie poczujesz nic
W przypadku jonizatora w tigu z prawdziwego zdarzenia, to może być początek końca
Oto jonizator "wali" do drutu, Ty dostajesz porządnego kopa i mając gwiazdy przed
oczami podskakujesz wrzeszcząc w niebogłosy "Łojezuuu" ( czy coś podobnego
W międzyczasie drugi koniec trzymanego w dłoni drutu dotyka do masy ( stołu spawalniczego )
A w ślad za wyładowanie jonizatora, "na pewniaka" zapala się łuk i zaczyna płynąć prąd
spawania Wprawdzie zaczyna od małej wartości, i narasta płynnie Ale wystarczająco szybko
byś, mimo rękawicy musiał smarować paluchy kremem na poparzenia, przez najbliższy tydzień
Myślisz, że żartuję ?
Mam kolegę, który był kiedyś dobrym spawaczem... Zanim zaczął pić
Niestety spawając po pijaku kilkukrotnie doświadczył opisywanych przed chwilą niespodzianek
A trzeba Ci wiedzieć, że spawał w miarę dobrą maszyną ( FALTIG 160 ) z porządnym
jonizatorem...
Po kilku takich wpadkach otrzeźwiał i wynalazł metodę o tyle prostą co genialną
Po prostu wyłączył jonizator i zapalał łuk przez "potarcie", jednak...
Nie niszcząc przy tym geometrii elektrody !
Co oczywiście świadczy o niebywałych umiejętnościach mojego kolegi pijaka Prawda ?
Oczywiście nieprawda
Jeżeli spawarka ma dobry jonizator, to pozwala na zapalenie łuku przy małym prądzie...
Jeśli zatem przyłożę naostrzoną elektrodę prostopadle do materiału spawanego, wyłączę
jonizator i wcisnę przycisk przy uchwycie, to...
Zacznie płynąć prąd o małej wartości ( rzędu kilku amper ) który będzie nagrzewał elektrodę...
Oczywiście prąd ten będzie płynnie wzrastał, ale... Równie płynnym ruchem podnoszę elektrodę...
Oto ciepło (energia cieplna) wytworzone podczas jej nagrzewania wystarczy do
zjonizowania małej przestrzeni między zaostrzoną elektrodą a materiałem i podnosząc
elektrodę mam już zapalony łuk
i to przy małym prądzie
Rzecz jasna można to zrobić tylko w tigu który pozwala na zapalenie łuku przy małym prądzie...
Taki tig jest praktycznie zawsze wyposażony w dobry jonizator
Czy można zatem zapalić łuk nie używając jonizatora i nie niszcząc geometrii elektrody ?
Można, ale... Tylko w tigu wyposażonym w dobry jonizator
Fajny paradoks - prawda ?
Jasne nieprawda oczywiście Żaden paradoks, jedynie wytłumaczenie dlaczego w dobrym tigu stosuje się takie coś, jak Wyłącznik jonizatora
I tego, że w dobrym tigu jonizator nie jest jedyną metodą zapalenia łuku bez uszkodzenia elektrody
Możemy to zrobić równie łatwo wykorzystując charakterystykę źródła prądu spawania
Która, co widać teraz wyraźnie, musi być inna jak w dobrej spawarce mma

I to by było na tyle tego "wykładu"
Mam nadzieję, że zasnąłeś smacznie nie czytając do końca
Gdybyś był jednak ciekaw co jakie zjawiska poprawiają sprawnośc jonizatora w badziewnych chińskich inwerterach
I dlaczego łatwiej zapalić nimi łuk niż np starym MONTIGiem, to "powiedz tylko słowo "
O tigach to ja mogę nawijać przez miesiąc bez przerwy
Tylko coraz mniej słuchaczy mam ( Ciekawe dlaczego )
Pozdrawiam
Marek

Adam FX pisze:co daje nam opcja puls??

Bardzo wiele... Najogólniej można by powiedzieć, że daje nam spawarkę tig
Ale po kolei...
Jeden z kolegów napisał tutaj, że charakterystyka źródła w inwerterze przeznaczonym do
spawania mma i tig jest taka sama. Żeby wyjaśnić skąd się bierze i do czego używany jest
ten cały "puls", musimy trochę głębiej wniknąć w szczegóły
Słyszałeś zapewne o takich funkcjach spawarek mma, jak "hot start", czy "anti stick" ?
Oto nie występują one w każdej spawarce mma,
"Hot start" o ile pamiętam, działa w ten sposób, że zwiększa napięcie
( powodując chwilowy wzrost prądu spawania ) na zaciskach spawarki na okres zapalenia łuku...
"Anti stick" robi to samo w chwili, gdy elektroda
przykleja się do materiału...
Najciekawsze jest, że żadna z tych funkcji w tig-u wystąpić nie może
Taka automatyka regulacji prądu przeczy po prostu zasadzie spawania metodą tig...
Dochodzimy zatem do tego, że w dobrych spawarkach tig i mma, charakterystyki źródeł prądu są zupełnie inne.
W spawarce tig (DC), po zajarzeniu łuku, prąd powinien płynnie narastać od wartości minimalnej ( w naprawdę dobrym tig-u od 5A ),
do wartości nastawionej jako prąd spawania...
Podczas, gdy w dobrej spawarce mma, prąd zajarzania łuku osiąga wartość największą w całym okresie spawania
Dalej... W dobrym tig-u podczas kończenia pracy ( gaszenia łuku ) prąd powinien równie
płynnie powrócić od wartości nastawionej do wartości minimalnej, umożliwiając uformowanie się końca spoiny, bez głębokiego rowka
Znaczy się, w tigu zaczynamy i kończymy małym prądem
Ale co pomiędzy początkiem i końcem ? Ano właśnie... Spawamy sobie
Tyle, że szybko przekonasz się, że wywijając na prawo i lewo skupionym łukiem o sporej
energii, grzejemy co popadnie A poza tym, czasem nie bardzo jest jak wywijać
A to miejsca mało, a to materiał spawany zbyt cienki, a to chcemy szczelność połączenia
porządną uzyskać...
A gdyby tak prowadzić elektrodę po linii prostej, a generowane automatycznie impulsy prądu
formowały by nam kolejne jeziorka ? Łuk nie zapala się i nie gaśnie w trakcie tej czynności...
Tylko wartość prądu zmienia się okresowo w czasie pomiędzy dwoma wcześniej zadanymi
wielkościami...
I to jest własnie ten cały puls...

Kolejno:
1. Zapalamy łuk i mamy płynny przyrost prądu od wartości minimalnej dla dane spawarki,
do wartości nastawionej jako prąd spawania. Czas tego przyrostu z reguły nie jest
regulowany i zależy od tego co wykombinował producent...
2. Dalej wartość prądu spawania nastawiamy oczywiście sami, jak również czas przez
który ten prąd będzie płynął... W tym czasie tworzymy sobie jeziorko
3. Po upływie zadanego czasu prąd spada do wartości określanej jako "prąd bazy"...
( oczywiście mniejszej od prądu spawania ), którą ustawiamy tak, by móc wygodnie uformować jeziorko...
( Lub tylko podtrzymać łuk i zastanowić się gdzie by tu dalej "przywalić" większym prądem )
Czas "na zastanowienie" oczywiście też ustawiamy sami )
4. Dalej kończymy spawanie i gasimy łuk. Teraz prąd powinien płynnie spadać od wartości
z jaką skończyliśmy spawać ( pradu spawania lub prądu bazy - zależnie kiedy wyłączymy )
do wartości minimalnej danej spawarki. Czas tego opadania ustalił już producent spawarki
w swej "niezmierzonej dobroci"
( Oczywiście w czasie gaszenia łuku, i sporą chwilę potem powinien płynąć gaz, żeby nie
dopuścić do degeneracji końca spoiny i elektrody w czasie stygnięcia... )

Wniosek z tego prosty - Inwerter tig z funkcja puls będzie lepszy od inwertera tig bez pulsu...
Prawda, że prosty ? - ... Zbyt prosty
Taki puls, czyli skokowa automatyczna regulacja prądu w czasie spawania, to coś
bardzo prostego w realizacji... Zwłaszcza w inwerterach...
Generator sygnału prostokątnego o regulowanym wypełnieniu ( i częstotliwości ) i banalny
przełącznik elektroniczny przełączający między dwoma potencjometrycznymi dzielnikami napięcia...
W wersji dla nieelektroników - trzecia ręka, którą w trakcie spawania pokręcamy potencjometrem nastawy prądu
Oto weźmy pod uwagę spawarkę DEDRA 200... Mam taką w wersji mma...
Podczas ostatniej wizyty w Castoramie, zauważyłem, że "robią na niej" ( na tym układzie inwertera ) tig-a i przecinarkę plazmową...
Dlaczego zatem nie robią impuls-tiga ?
Przecież to by "szło jak ciepłe bułeczki"... Zwróć uwagę, że ten inwerter może spawać
prądem od 30 do 200 A...
Tylko, że... Jeśli zechcę pospawać coś, do czego puls naprawdę jest prawie_że_niezbędny
Np cienkie rurki na szczelność... To potrzebuję prądu spawania rzędu 30A i prądu bazy...
Właśnie Prądu bazy mniejszego od minimalnego prądu udostępnianego przez spawarkę
To właśnie tutaj jest haczyk
Inwerter stosowany w DEDRA200 ma zbyt małą dynamikę ( zbyt mała różnica między
skrajnymi wartościami prądu, przy których pracuje stabilnie ) żeby nadawał się
do użytku w trybie sterowania impulsowego... Do użytku jako tig impulsowy...
Co nie zmienia faktu, że do sterowania w trybie impulsowym nadawał by się doskonale...
Co wielu producentom wystarcza już do poszerzenia oferty o "impuls tiga"

Znaczy kupując inwerterowego impuls tiga warto uważnie patrzeć na wartość minimalnej dostępnej nastawy prądu
Zresztą nie tylko wartości Spójrz na poniższą fotografię.
Masz tutaj widok na potencjometry nastaw prądu tiga, którym spawam między innymi
szczelne połączenia gazowe... Zwróć uwagę na rozkład działek na skali wokół pokręteł...
I odpowiedz sobie na pytanie jaki jest związek pomiędzy zakresem regulacji
a dokładnością nastawy Tutaj tkwi sedno sprawy jeśli chodzi o dobrą spawarkę

I jeszcze ciekawostka, w tym tigu nie ma jednego impulsatora... Możesz korzystać
z kilku zewnętrznych dedykowanych do niego, albo... Dosłownie z "wersji dla nielektroników"
Z tym, że zamiast trzeciej ręki przełączenia między prądem bazy a prądem spawania dokonujesz nogą Bądź dodatkowym przyciskiem w uchwycie
Cenne jest to, że zmienić wartość prądu możesz wtedy, kiedy masz na to ochotę
Nie musisz się "synchronizować" z generatorem impulsatora To bardzo ułatwia precyzyjne roboty
Mam cichą nadzieję, że nie zamieszałem zbyt wiele tymi "wyjaśnieniami" Pozdrawiam
Marek