Masz rację z jednym: sama stawka za godzinę niewiele mówi, jeśli nie wiadomo, co w nią wchodzi. Przy CNC trzeba rozbić cenę na czas na maszynie, przygotowanie i programowanie, przezbrojenie, narzędzia, kontrolę, poprawki oraz narzut wydziałowy. Dopiero na to dokładasz marżę. Przy robocie po 50–60 zł/h bardzo łatwo wyglądać „tanio”, a w praktyce zjadają Cię krótkie serie, częste przezbrojenia i detale z dużym ryzykiem odpadu. Wtedy koszt sztuki rośnie, mimo że maszyna formalnie jest mało obłożona.

To, co napisał Majster70 o koszcie detalu, jest trafniejsze niż czysta stawka godzinowa. Jedna godzina na maszynie może kosztować podobnie, ale jeśli jeden detal wymaga pół godziny ustawienia, a drugi idzie z palca, to wycena musi być zupełnie inna. Do tego dochodzi to, co w dyskusji o „tanim” i „drogim” zwykle umyka: amortyzacja, serwis, energia, chłodziwo, zużycie narzędzi, a także czas, gdy maszyna stoi, bo operator robi coś obok.

Ja do takich kalkulacji mam system oparty o zdefiniowane reguły kosztowe, a uczenie maszynowe służy mi tylko do przewidywania czasu cyklu, przezbrojeń, odpadów i przestojów na podstawie wcześniejszych zleceń oraz do ostrzegania, gdy cena wychodzi poniżej realnego kosztu wytworzenia. Jeśli chcesz, mogę podać, jak to rozpisuję na konkretne składniki dla warsztatu CNC.