Tyle, że taka śruba, z nakrętką z "kasowaniem luzu" może być używana jedynie w sytuacjach, w których mamy z minimalnymi i stałymi obciążeniami. Ot jakaś plazma, laser, od biedy może i szlifierka. Natomiast tam, gdzie są zmienne obciążenia (różny kierunek skrawania, różne parametry wióra) ja bym o takim rozwiązaniu nie myślał. Porównajcie dokładność frezowania w sytuacji, kiedy frez raz zbiera współ-, a raz przeciwbieżnie.

To samo dotyczy toczenia.

Jeśli ktoś w ten sposób chce likwidować "liniowy błąd skoku śruby", jak to pisze strajk, to może się zdziwić. Bo maszyna ma być sztywna i bez liniowych błędów, cokolwiek miałoby to znaczyć. A jeśli śruba się wytarła, to trzeba ją zregenerować, a nie kombinować z chińskimi pomysłami. Dokładność takiego rozwiązania - jak dla mnie - jest dyskusyjna. A później pytania, skąd się wzięły te smugi na powierzchni.

Chodzi o to, żeby śruba opierała się lewą częścią gwintu na prawej części pierwszej nakrętki, a prawą częścią gwintu na lewej części drugiej nakrętki.

Problemem jest, jeśli komuś się wydaje, że taka nakrętka służy do kasowania luzu, "który się zrobił". Wówczas tam, gdzie śruba się wytarła będzie chodzić, a tam, gdzie maszyna pracowała rzadko i zużycie (wytarcie) jest niewielkie, będzie się klinować. Dlatego zawsze na początku trzeba znormalizować (pocienić, przetoczyć obie strony trapezu) gwint na śrubie, tak żeby był równy. Dopiero wówczas jesteś w stanie tak ustawić, żeby nakrętki współpracowały z dedykowaną nakrętce stroną gwintu śruby, a całość chodzi równo i bez luzu.