RomanJ4 pisze:Za to znalazłem płatne DTR do Simplex 7 na email, " Cz. opisowa w j. DE dot. maszyn z lat 70-tych"

To jest dokumentacja którą dysponuje.

RomanJ4 pisze:do maszyny z 1964 roku(nie wiem który rocznik masz)

To jest starsza generacja, jak pisałem wyżej moja to rocznik 1973.

RomanJ4 pisze:nieco można się dowiedzieć przeglądając

To też mam, z tej broszury pochodzi wklejony przeze mnie wyżej przekrój wrzeciona.

Dzięki za linki, poprzeglądam.
Pozdrawiam.

RomanJ4 pisze: pomiar suwmiarką może nie być dokładny...

Racja.

Roman, czy Twoja encyklopedyczna wiedza podpowiada Ci co to może być za stożek? Czy to będzie jakiś autorski firmy Blohm czy jednak coś standardowego wśród stożków do szlifierek?

Pozdrawiam.

kamar pisze:Na końcu tych wywodów chyba podawał żródla

Tak, ale nie podawał linków. A wpisując w google hasło, na które się powoływał wyskakują głównie płatne dokumentacje. Chociaż znalazłem jedną darmową, dotyczącą maszyny generację starszą, z lat 60-tych (moja to rocznik 73) i tam jest zupełnie inne wrzeciono - zarówno jeśli chodzi o łożyska, ale też wał silnika i wał wrzeciona to jeden wał, nie sprzęgnięty pomiędzy niczym:

kamar pisze:Zrób jakiś szkic z trzema wymiarami to moze znajdzie.

Proszę bardzo, mierzone suwmiarką jak potrafiłem najlepiej:



Pozdrawiam.

kamar pisze:Ty widzisz wrzeciono, ja nie.

Jasne, dużo łatwiej się dyskutuje jak widać o co chodzi. Jak pisałem wczoraj zrobiłem dzisiaj kilka zdjęć, mam nadzieję, że nieco naświetlą sytuację.

kamar pisze:Tekst z instrukcji o przysłaniu wrzeciona do firmy sugeruje szybki demontaż z maszyny wymiennego wrzeciona.

Poniekąd tak jest - proszę spojrzeć na zdjęcia poniżej:
Tak wygląda korpus wrzeciennika. Jeździ on po kolumnie góa-dół. W środku w otwór widoczny na pierwszym planie wkłada się wrzeciono, którego zdjęcie jest jeszcze niżej. Wrzeciono jest mocowane od czoła na 4 śruby M8 (otwory widać wokoło otworu) oraz dociskane (ustalane) czterema robaczkami wkręcanymi od każdego boku (gwinty trzech z nich widać na zdjęciu w przednim otworze). Z tyłu jest jeden robaczek od spodu, dociskający wrzeciono do tylnego otworu i to wszystko. A że na samym końcu jest sprzęgło kłowe do zasprzęglenia z silnikiem - całość można faktycznie potraktować jako wymienną - 4 śruby, 5 robaczków i całe wrzeciono mamy zdjęte z maszyny.


Takie coś wyciągamy z tego otworu (wrzeciono):
Na zdjęciu sprzęgło kłowe jest już zdjęte, ale chyba widać co gdzie. Po lewej widać stożek, na który zakłada się zabierak ściernicy:


Po odkręceniu nakrętki i wyjęciu wału z wrzeciona widzimy taki widok:


Jak się przyjrzeć to nie ma tam żadnych uszczelniaczy ani nawet miejsca na nie, jedyne co jakoś zabezpiecza obie strony to uszczelnienia labiryntowe i to wszystko.

Wewnątrz obudowy wrzeciona za bieżniami widać taki jakby pierścień, da się go zdemontować po wyjęciu zewnętrznej bieżni łożyska ale nie jest on z nią związany w żaden sposób, wchodzi głębiej bazowany na innej średnicy - moim zdaniem pełni rolę odrzutnika smaru.



Trzymając się kolorystyki zastosowanej w pierwszym rysunku poniżej można zobaczyć elementy, które narysowałem. Zaznaczyłem też na tylnym odrzutniku miejsca gdzie "siada" łożysko i pierścień dystansowy:


Przy okazji - może ktoś mi powie, co to za stożek, jak się nazywa?



Kamar, czy Twój szybki kolega jest w stanie to określić? Możesz udostępnić dokumentację, na której opiera się tenże w swoich wywodach? Wygląda na to, że jest to inna dokumentacja, niż ta, którą ja dysponuję.

Pozdrawiam.

kozak12 pisze:Ktoś nie umiał naprawić i oddali na zlom

Generalnie historia była inna ale nie ma się co nas tym rozwodzić , praktycznie pewne jest że nikt tam nie grzebał.

kamar pisze:Nie wiem ,nie znam się , ale robiłbym wszystko, żeby uciec od towotu. Tym bardziej, że nie masz regulacji luzu.

Ja też się jakoś bardzo nie znam ale np. Okuma robi tak wrzeciona do swoich szlifierek - do napędu sztuki i do diamentu obrotowego - sporo tego rozbierałem - wrzeciono robocze ma z przodu dwurzędowe wałeczkowe a z tyłu dwa skośne w układzie X, a na wrzecionie diamentu są 4 łożyska skośne w układzie XX. I wymiary są w mikronach, podobnie jak luz wału na boki przy naciąganiu.

kamar pisze:tylko ja tu widzę cztery łożyska. Pewny jesteś , że nikt nie mieszał ?

Raczej tak. Po pierwsze - inne łożyska nie spasują tutaj. Łożyska 32011 mają wymiary 55x102x23. Kulkowe skośne z otworem 55 nie mają wymiaru 102, nie mówiąc już o 23 albo jego połowie jakby chciał złożyć dwa na miejsce jednego skośnego.
Po drugie na obecnych łożyskach całość się składa jak klocki LEGO, napięcie to kwestia mikronów jak jeden z kolegów wcześniej wspomniał, poza tym jest bajka, wszystko pasuje i jest na swoim miejscu.
Po trzecie - odnośnie smarowania nie było tam na pewno smarowania olejowego bo z obu stron wrzeciennika jako uszczelnienie jest jedynie labirynt i to niezbyt wymyślny, dwa wypusty na części obrotowej i dwa na stałej. Olej po prostu by się wylał praktycznie od razu. Poza tym nie ma miejsca na zbiornik oleju albo oczko w obudowie ani żadnych rurek / kanałów olejowych.
Będę jutro w warsztacie to zrobię zdjęcia i wrzucę.

kozak12 pisze:Może jakas dtr znajdziesz.

Mam instrukcje użytkowania, ale o wrzecionie jest tam tyle ile wkleiłem wyżej, wygląda na to jakby to była jakiegoś rodzaju tajemnica handlowa.

Pozdrawiam.

lukasz.radomski pisze:czy Ty tam masz pierścień dystansowy między zew bieżniami łożysk czy robi to obudowa korpusu?

Mam ten drugi przypadek - obudowa wrzeciennika ustala dystans między łożyskami.
Dzięki za link, bardzo ciekawy.

pukury pisze:Jest też pytanie co się dzieje po nagrzaniu ( od pracy) - co i jak się rozszerza ?

Ciężko to sprawdzić, bo zanim wyciągnę wrzeciennik to wal i łożyska już są ledwo ciepłe.

kozak12 pisze:A ja mam jedno pytanie.
Czy było dobrze i się popsuło czy tak od poczadku było?

Nie wiem, kupiłem tą maszynę jako złom (był sam korpus) bez szafy elektrycznej więc nie było tego jak sprawdzić.

kamar pisze:Ewentualnie dołóż smarowniczki kroplowe.

Jeszcze się odniosę do tego - nie bardzo jest gdzie bo obudowa wrzeciona jest wkładana we wrzeciennik, także nic nie może wystawać.

Ale jakbym już miał coś modernizować to pewnie w pierwszej kolejności wywalił bym te łożyska i zrobił to jak bozio przykazał, na pakiecie pasowanych łożysk kulkowych skośnych, ew. z przodu dwurzędowe wałeczkowe.

Pozdrawiam.

pukury pisze:A sprawdziłeś stan łożysk - wizualnie ?

Sprawdziłem łożyska, nie są nowe ale nie mają na bieżniach żadnych śladów użycia, wygląda jakby były założone i nie używane wcale albo używane bardzo niewiele.

pukury pisze:No i jednak nie pakuj " towotu " ile wlezie.

Smar, który użyłem to Isoflex NBU15, w ilości około połowy objętości wolnej przestrzeni w łożysku, więc nie towot i nie ile wlezie

kozak12 pisze:Gdzie tu widzisz nabijanie?

Miałem wrażenie że to zdanie ze sprawdzaniem luzu na łożyskach i emotką było podszyte szyderą, ostatnio więcej na forum osobistych wycieczek niż merytorycznej dyskusji to człowiek nadwrażliwy, przepraszam.

kozak12 pisze:Jeżeli coś warczy i haraczy to rozbierz zweryfikuj stan łożysk

Tak zrobiłem, i w zasadzie nie ma się do czego przyczepić, jedyny element którego nie potrafię zweryfikować to właśnie poprawność dobrania napięcia wstępnego.

Łożyska kręcone ręką kręcą się cicho, ale szybko się zatrzymują, tak jakby były za mocno dociągnięte. Żeby zmienić napięcie muszę zrobić nowy pierścień, właśnie pytanie jaką powinien mieć grubość żeby dobrze napiąć łożyska.

Pozdrawiam.

kozak12 pisze:I jak ściernica bije to powierzchnia nigdy nie wyjdzie ładna.

Tak, masz rację, ale to nie tłumaczy np. tego, że wrzeciono hałasuje podczas pracy, puszczone nawet bez ściernicy. Z tego powodu traktuję to jako problem drugorzędny.
I owszem, mam zamiar wyważyć ściernicę, ale muszę najpierw dorobić sobie odpowiednie ciężarki.

kamar pisze:I pierścienie narysowane niezbyt szczęśliwie, przedni trze o oba pierścienie łożyska a tylny zaciska na kulkach czy rolkach

Rysunek jest poglądowy, wiadomo, że zewnętrzne bieżnie łożysk nie mają kontaktu z kołnierzem itp. Komu jak komu ale Wam chyba tego nie trzeba tłumaczyć, z takiego założenia wyszedłem.

kamar pisze:Aż mi się nie chce wierzyć, że ktoś założył smarowanie takiego wrzeciona smarem stałym ?

Dla człowieka małej wiary poniżej wklejam fragment dokumentacji technicznej do tej szlifierki w języku oryginalnym:


Co można przetłumaczyć jako:

7.3.4 Wrzeciono szlifierskie
Wał wrzeciona jest smarowany smarem stałym. Z reguły smar ten wystarcza na cały okres eksploatacji łożysk. Niemniej jednak zaleca się co około 2 lata wyczyścić wrzeciono wewnątrz i nałożyć nowy smar. W tym celu wrzeciono należy wysłać do firmy Hanui-Werke.

Także chyba jednak ma być smar stały.

kozak12 pisze:A sprawdzałeś u siebie luz na łożyskach wrzeciona w taki sposób jak kolega opisał.

Jeśli chcesz się nabijać to nie w tym temacie, jeśli chcesz pomóc powiedz jaki ma być luz / napięcie wstępne i jak go poprawnie zmierzyć.

Pozdrawiam.

Metodą prób i błędów doszedłem do tego, że najlepiej cewka pracuje na wyprostowanym napięciu międzyfazowym. Na niższych napięciach nie ma siły przepchać całości.



Kolejny temat z jakim się do Was zwracam dotyczy wrzeciona. Wiem że jest tu przynajmniej kilku kolegów, którzy mają doświadczenie w regeneracji wrzecion, jeden (nie pamiętam nick-u niestety) pracuje nawet w firmie która wrzeciona produkuje, więc po cichu liczę, że uzyskam odpowiedź na moje pytanie. Zanim je zadam opiszę rzucę nieco światła na całość, żeby łatwiej było się zorientować o co mi chodzi:

Dzisiaj poszlifowałem sobie dosyć niewiele i po jakimś czasie (pół godziny) wrzeciono zaczęło pracować trochę głośniej i miałem wrażenie że słychać było jakieś minimalne stukanie, mimo że kiedy obracam je ręką to niczego nie czuć. Ale kręci się trochę ciężko jak na wrzeciono (jak na moje oko), poza tym wkładając klucz imbusowy w gwint od strony stożka i naciągając promieniowo jestem w stanie naciągnąć na czujniku zegarowym przyłożonym do stożka niecałe 2 setki na stronę.
Dodatkowo bez względu na stan (zimne / ciepłe) powierzchnia ma takie jakby "dołki", jakby ściernica chodziła góra - dół podczas obrotu (ściernica nie jest wyważona).
Wrzeciono jest zasilane bezpośrednio z silnika przez sprzęgło kłowe z wkładką z tworzywa, jeśli miałoby to jakieś znaczenie.

W moim ulubionym programie typu AutoCAD - MS Paint zrobiłem rysunek, który może nie jest najładniejszy ale myślę że jest czytelny i dobrze obrazuje o co mi chodzi. Wrzeciono w tej szlifierce jest łożyskowane za pomocą dwóch łożysk stożkowych 32011 ułożonych jak można zobaczyć poniżej:



Łożyska są nasadzone na wał jak widać, tylne (to z prawej) wystaje nieco do tyłu z wału, od strony gwintu jest nałożony na oś pierścień (czerwony), który wchodzi w otwór łożyska. Pierścień ten jest przez odrzutnik (zielony) dociskany do wału, razem z nim nakrętką (mniejsze zielone) jest dociskane łożysko i w ten sposób ustala się napięcie wstępne - pierścień dojdzie do oporu i dalej nie pójdzie.

Moje pytanie brzmi - jak dobrać grubość tego pierścienia albo przynajmniej jak sprawdzić czy jest on odpowiedniej grubości? Jak się sprawdza / ustala napięcie wstępne dla takiego układu łożysk?
Drugie pytanie - łożyska są smarowane smarem stałym. Ile smaru w gramach powinno (mniej więcej) mieć łożysko tego typu pracujące z obrotami max 2800/min.?

Mam trochę mętlik w głowie bo zarówno powierzchnia szlifowania jak i test z kluczem i czujnikiem sugerowałby że łożyska są za słabo dociągnięte i pasowałoby je dociągnąć. Argumentem przeciw jest fakt, że całość się grzeje podczas pracy (no chyba że przyczyną tego jest za dużo smaru w łożyskach, chociaż nie ma go w nich nie wiadomo jak dużo, przy obrotach 2800 większość została wyrzucona).

Co myślicie?

Pozdrawiam.

Złoty szpadel otrzymuje....

Tak jest, domyślam się że ja. Temat zniknął z agendy już dość dawno, ale to nie znaczy że nic się w temacie nie dzieje - wręcz przeciwnie. Prace, z uwagi na natłok innych obowiązków bardzo powoli ale jednak posuwają się do przodu. Szlifierka na tą chwilę wygląda mniej więcej tak (proszę nie zwracać uwagi na bajzel wokoło maszyny, ciągle jesteśmy na etapie obszywania maszyny):



Niestety dotarłem do ściany i musze się zapytać mądrzejszych ode mnie. Mianowicie - ma ta maszyna taki mechanizm, który odpowiada za przybieranie w osi Y, czyli opuszczanie ściernicy, po mikronie lub dwóch, zależy od przełącznika. I elementem przybierającym jest cewka wyglądająca podobnie jak cewka elektrozaworu, w środku której na sprężynie porusza się "w te i we wte" rdzeń, którego koniec jesr przymocowany do mechanizmu przybierającego. Wygląda to mniej więcej tak, gdzie rdzeń cewki pcha w lewo pazur widoczny na dole zdjęcia:


To tak po krótce, teraz do meritum:

Wspomniana wyżej cewka jest zasilana jakimś napięciem, którego wartości nie jestem w stanie odgadnąć, ale na pewno nie jest to 24VDC, tylko dużo więcej. Mam co prawda jakąś instrukcję do tej maszyny ale słowem ona o tej cewce nie wspomina, schematu w dalszym ciągu brak. Owszem, można przyłożyć od razu i międzyfazowe, żeby sprawdzić, ale że cewkę mam tylko jedną, a na obecne czasy jest ona nieosiągalna więc wolałbym jej nie zepsuć. Na cewce nie widnieją żadne napisy informujące o wartości napięć lub mocy, jedyny napis jaki jest wygląda tak:


W związku z tym kieruję zapytanie do Was, koledzy:

Czy po podaniu parametrów, które byłem w stanie zmierzyć jesteśmy w stanie oszacować jakoś wartość napięcia która mogłaby być dla tej cewki odpowiednia?
Poniżej to, co udało mi się zmierzyć:

Pomiar z rdzeniem w środku:

Pomiar bez rdzenia w środku:


Test odbył się tanim chińskim testerem, ale pomiar rezystancji nie odbiegał znacząco od pomiaru multimetrem, co do pomiaru indukcyjności to muszę wierzyć na słowo

Pozdrawiam.