Narzeczony już obiecał mi, że mnie nauczy toczyć. Dziękuję za rady, szczególnie za te ostatnie, na temat wstępnego przygotowania materiału i pozostawienia na odprężenie się. Przygotuję sobie parę elementów, odłożę, a czekając na nie poobracam dłuta w dłoni i zmaltretuję parę gorszych kawałków Trzeba się będzie również rozejrzeć na wilgotnościomierzem, i tak przyda się on narzeczonemu czy to w stolarni czy to do sprawdzenia jak tam się ma drewno do kominka, więc podsumowując - nie jest to taka znów fanaberia dla jednego projektu.

Bardzo wszystkim dziękuję!

to była akurat czereśnia Korzystając z założonego już tematu.. do jakiej wilgotności należy zejść by drewno w takim elemencie już się nie odkształcało? I czy polecacie jakiś niedrogi wilgotnościomierz do drewna do ok 500 zł?

Dalej jednak winą obarczałabym drewno. Faktycznie, napisałam, że bicie nastąpiło po zdjęciu z tokarki, choć powinnam "od razu kiedy dostałam je do ręki", bo toczącym jest narzeczony. Być może leżało trochę w warsztacie zanim mi je dał. Teraz, po paru dniach w domu wrzeciono jest wyraźnie zgięte i podejrzewam, że tokarz mój osobisty użył mokrego drewna po prostu. Najlepiej będzie jeśli kupię sobie super suchy kawałek drewna i spróbuję sama je utoczyć, wtedy będzie mniej niewiadomych i sama będę wiedzieć co się dzieje. A damskie ręce powinny być stworzone do takich drobnych toczeń (marzy mi się bardziej filigranowe to wrzeciono jednak)

I sytuacja się nieco wyjaśniła, drewno jest delikatnie wygięte.
A co do przędzenia - technika nie jest trudna, a bardzo odprężająca.

niteczki się nie pętli, tak wygląda proces przędzenia:


W sumie policzek odebrałam, bo jakoś poważnie nie przeprowadziłam diagnostyki kształtu mojego wrzeciona. Sprawdzę je dokładnie, dziękuję za lekcję.

Tak, bicie występuje zaraz po zdjęciu wrzeciona z tokarki. Wydaje mi się też, choć nie wiem już czy sama sobie tego nie wmawiam, że widzę naprawdę delikatne "falowanie" kształtu przy obrocie tego wrzeciona.

A odpowiadając w sprawie jego kształtu - to prawda, że końcówka jest za gruba, ale nie z powodu słabego mocowania nitki, tylko za gruba jak na moje palce (cieńszą łatwiej mi wprawić w szybsze wirowanie a tak z prędkością obrotową jest średnio, ale o tym już mój narzeczony się ode mnie dowiedział). Jest to wrzeciono ruskie, które jest opierane na miseczce, zatem nitki się na nim nie mocuje i nie tworzy się żadne odchylenie od osi symetrii.

Dziękuję za podpowiedź, mam nadzieję, że to to

Dzień dobry,

Trafiłam tu szukając miejsca w którym ktoś będzie mógł mi pomóc. Poprosiłam narzeczonego by utoczył mi wrzeciono do przędzenia wełny (takie hobby). Oto jak ono wygląda:



Wszystko wygląda pięknie, ale kiedy próbuję nim prząść (wprawiam je w szybki ruch obrotowy), ma ono duże bicie, które diametralnie zmniejsza komfort jego użytkowania. Czy ktoś wie czym może to być spowodowane?

Tokarka to PROMA DSL-1100V, dłuta tokarskie (jeśli to istotne) są Kirschena.

Jest to wina jakiegoś elementu tokarki, ew. luzu czy ten typ tokarki tak już ma?

Pozdrawiam,
Alicja