No dobrze, podpowiem.
W ISO są, w raczej być powinny , gwinty na dnie stożka tulejki ER gdzie wkrecony może być robaczek dostepny od strony ogona. Montujesz oprawkę w pomocnicym stożku ISO30, (takie stanowisko do montażu) zaciskasz oprawkę drązoną srubą a stamtąd siegasz do robaczka który wypycha frez do wymaganej dlugości - czujnik zegarowy z płytką albo jakaś elektryczna sprawa z ledem ustawia długość do 0,01mm. Oczywiście wypychanie już po wstepnym zacisnieciu tulejki.
Umiesz robić gniazdo we wrzecionie to takie coś tez zrobisz. Dasz rade.

Dodane 2 minuty :
włsciwie skoro to ja podpowiadam to na głowie staniesz by zrobić to inaczej. Albo wcale

Dodane 2 minuty 52 sekundy:
A jeżeli oprawki nie maj gwintu może mieć w sobie robaczkaa gwintu ale są przelotowe to śruba zaciskająca może mieć w sobie "robaczka"

Dodane 1 minuta 35 sekundy:
jakiś bełkot. Ale wiadomo o co chodzi.

Jestem.
Pokazałeś wcześniej wrzeciono z końcówką ER łożyskowaną na dwóch 60xx ZZ która napędzana była od walka silnika wkręconego w ogon. Jasne, muszą być dwa łożyska samodzielnie łożyskujące oprawkę.
Ale po co tutaj takie kombinacje skoro robisz lity i ciągły wał przez całe wrzeciono. Łożyskowanie na zepole łożysk w przedniej podporze, zaciśniete poosiowo, nie muszą być tak daleko wysunięte, jest miejsce na nakrętki i odrzutniki i co tam jeszce potrzebne aby uniknać tych zegerów. I by było łade rozwiązanie.
Kiedyś krytykowałeś konstruowanie obrabiarki od zera, od blachy z lasera (sięgasz do historii, wiec pamietasz) Że tak od zera to za duże wyzwanie intelektualne. Coś w tym jest?

Kolega Kamar przystapił kiedyś do wykonania noży tokarskich. Chciał to robił, a co. Po drodze parę rzeczy się dowiedział, poprawił, pewnie je używa.
Może i tak będzie z wrzecionem. Ale...
Pierwotna koncepcja łożyskowania ustalonego zegerami jest mało szczęsliwa. Ani to dobre dla frezarki ani dla wiertarki. Tylko dla Kamara.
Aby zapiąć pierścień musi być wystarczający luz bo inaczej nie wejdzie. Wynalazki typu lekka faza na rowku a później wbijanie pierścienia w rowek poczatkowo zaciśnie układ ale w pracy rzecz się szybo rozklekocze.
Dla frezarki bedzie falowanie wysokości freza co widać na powierzchni a wiertarka gdy wiertło wychodzi z materiału chce skoczyć w dół -minimalny luz pomiedzy rozklekotanymi pierścieniami zwiększa gwałtownie skrawany przekrój.
Własciwie to łożyskowanie do zmiany. Nie wiem dlaczego nie można zamknąć zespołu pomiędzy pokrywkami i od czoła zacisnąć łożyska ustalajac poosiowo całe wreciono
Uwagi o łożysku - smarowaniu w zamkniętym 6010, całkiem sluszne, mogą być jeszcze bardziej wyzyskane jeżeli zastosować C3 przy którym kąt działania zbliża się do 7210, pozwala się napiąc, skasować luzy, wogóle wychodzi fajnie.
I nie jest potrzebne żadne stożkowe z tyłu bo nośność statyczna przeniesie siłę sprężyn. Dla spokojności wstawiłbym 2+1 gdzie napięcie pary dwóch by było skierowane w stronę sprężyn. I finito.
Dalej.
Ten kubek z tyłu to taki młynek udarowy do kawy, co tam wpadnie to się zmieli. Ale żadnego dmuchania do chłodzenia nie będzie bo kl. Kamar uwag nie przyjmuje więc nie uzna tego że pompa odśrodkowa ( albo wentylator) ma ukierunkowane wejście płynu na oś obrotu a na zewnątrz ma komorę spręzania z której to powietrze będzie wypychane.
Tutaj mamy połaczone ssanie ze sprężaniem. To nawet na tym forum nie przejdzie. A że nikt nic nie pisze to tylko dlatego że Cię lubią i nie chcą sprawiać przykrości.
Kolega Kamar nie wstawi płytki z otworem środku bo musiałby dla niej obsadę czyli zapiąć ją zegerem choć to ma już opanowane.
Takie coś jak termistor przykręcony do korpusu może być Tobie nie potrzebny ale ktoś kiedyś to opisze.
To co narysowałeś to bardzo lekkie wrzeciono wiertarki.
Podpowiedziałem o pierścieniach Nilos. Uszczelnisz nimi nawet RNA co daje już cięzką wersję dla frezarki. Choć trichę trudniej.

I na koniec. Chłopie, masz piec, prąd to groszowa sprawa, węgiel do grila uzupełnisz węglanem i nawęglisz to co robisz, bedzie słuzyć. Naprawdę jak komunistyczny prywaciarz musisz pieprzyć robotę w ostatnim ruchu? Surowy wałek po toczeniu na szifierkę bo ni masz czasu na obróbke cieplną? I ten chwytak w środku ma się trzeć w miękkim.
No Kozienice pełną gebą. Lepiej jak w Kiernozi.

za 15 lat nie będziesz pamiętał na której półce to wrzeciono schowałeś. Bo i po co je trzymać.
A poza tym to co chcesz napinać tym stożkowym? Przednie łożyska? Fakt że to techniczne forum jest amatorskie ale nie aż do tego stopnia aby jego uczestnicy wrzeciono do frezowania osadzali w łożyskach ustalając je zegerami. Jedna ciekawostka pociąga drugą.
Ale spokojnie, tuska szczęśliwie już nie ma wiec z debilami nie wjedzie a rozwiązania raz lepsze, raz gorsze zwracają uwagę na szczegóły które inaczej nawet by nie zaistniały jaku warte rozważania. "Instynktownie" by zostały ominięte
Nakrętka łożyska która dobija je do odsadzenia wałka wiele nie naciągnie. A po rozgrzaniu i wydłużeniu wału i tak się zluzuje.
Kiedyś Bartuss przedstawiał konstrukcje swoich głównie ram. Gotowy podręcznik.

acha , czyli 2 godziny pracy. Calkowitej.

a tyle było poważnej argumentacji

nie sprawdzi sie

to przemaluj raz jeszcze. Z widełkami.
koniec ich zamocowan/włożony jest w otworze w bocznej ściance obudowy, przechodzi nad dragiem zaciągajacym a nastepnie rozwidla się i ramionami z obu stron opiera się o czoło nakrętki lub wraz z nakrętką tworzy połówkę kardana. Tak aby blokować obrót nakrętki ale nie wywoływać momentu gnącego na śrubie krokowca. Czyli skok nakrętki wywoła dwukrotnie mniejszy skok końca drąga choć z 2x większą siłą jak daje nakrętka. To powoduje przesuwanie się widełek naciskających drąg. Kardan nakrętki powinien być prowadzony w kanałku równoległym do osi śruby. Drutówkę masz, wszystko wytniesz a przynajmniej będzie działać. No i podniesiesz nakrętkę na tyle wysoko że widełki nie będą tarły o drąg w czasie pracy

elektromagnes do tego się nie nadaje. On trzyma gdy już wciągnie ale ale zacząć ciągnąć nie bardzo potrafi. No i co innego przesunąć bendix którego pozycja jest stabilizowana sprężynką a co innego ugiąć 2000N na długości 10mm. Załóż krokówkę ze śrubą w miejscu wału.

Dodane 6 minuty 57 sekundy:
dodatkowo będzie łagodne wciąganie stożka. Strzał od elektromagnesu nie służy temu zadaniu bo nie zdążysz podnieść oprawki za uciekającym chwytakiem.